“De ander leren kennen, betekent jezelf laten kennen.” Het lijkt zo simpel. Elkaar leren kennen. En toch is er zoveel wat ons keer op keer tegenhoudt. Het maffe daaraan – althans dat is mijn ervaring- is dat de drempel niet eens in de ander ligt. Maar altijd in mij. Ik vind iets wat ik zie eng, ik hoor iemand wat zeggen waar ik wat van vindt, ik voel ineens genegenheid terwijl mijn hoofd zegt ‘doe eens normaal’. Het gaat nooit over de ander. Maar altijd om mij. De ander leren kennen, betekent jezelf laten kennen. Uiteindelijk is elke drempel een dankbare overwinning. Want net als iedereen, wil ik ook gekend worden.