💕

Je eigen pijn kan je soms zo verwelgen dat het makkelijker is om boos te blijven. De ander aan te klagen. Maar zeer zelden doen mensen elkaar bewust pijn. We weten allemaal hoe lastig het is om een grens te herkennen, die te erkennen, te benoemen en voor op te komen. Zeker als de ander deze niet of lastig kan horen. We willen simpelweg niet altijd hetzelfde. Dat de een iets anders wil dan de ander, is geen reden om boos te zijn laat staan te blijven. Ook niet als de ander een ander tempo heeft. Boosheid brengt je nergens. Het zet je enkel in beweging. Het is een intelligente dekmantel voor iets wat eronder sluimert. Verdriet. Gemis. Rouw. Angst. Je hebt enkel meer moed nodig om aan het donkere woud zonder routeplanner van rouw over te geven dan de straffe koers van langdurige boosheid te varen. Je hebt een keuze. Ook als het jezelf betreft. Juist dan. Kies voor het woud.